Można było przewidzieć, że sukienka w prążki pociągnie za sobą pasmo afrykańskich skojarzeń lecz nie da się ich porównać i nikt by się nie odważył do gracji z jaką na kostce wiąże błękitną wstążkę Z jednej strony gazela przebrana za zebrę - boska! i to już by wystarczyło by budzić w ludziach sawanny i wodzić ich po pustyniach w sposób nad wyraz naganny no ale przecież te wstążki, te wstążki błękitne na kostkach fatamorganą wieczorną puszczają do mnie zajączka że z tego aż winogrona zaczynam jeść jej z ręki i kiedy dzień zamykam księżyca srebrzystą sprzączką jej powidok wciąż niosę pod skrzydełkami powieki gdy tak pręży się w prążkach kostka, łydka, błękit