Nie mam wolnej ręki by teraz się tobą zająć muszę ją trzymać na pulsie spraw, aktualnych wydarzeń więc nie mogę zająć się tobą. Tym bardziej że jesteś z marzeń i to w dodatku takich które się nie spełniają. Poczekaj tylko do zmroku. Przyjdę sam i z zamkniętymi oczami będę cię karmił sobą swoją krwią, swoim mózgiem, myślami i wątrobą wszystko czego ci trzeba – mam. Ale na razie upadają mi imperia i gasną światła miast i nie mogę cię teraz objąć żeby nieba nie wypuścić z garści a błękit i pulchne chmury ocierają mi szyję jak głaz musisz poczekać aż zgasną. Przyjdę sam. I masz się nie martwić tym jak jesteśmy niepełni. Raz po raz tak bardzo porozdzierani, tak na mankietach przetarci.